Ֆրանսիայում անցկացրած ժամանակաշրջանը ինձ համար դարձել է անձնական, մշակութային և մասնագիտական աճի կարևոր փուլ։ Նոր երկիր տեղափոխվելն ու բոլորովին այլ համայնքի մի մաս դառնալը միաժամանակ և՛ հետաքրքիր էր, և՛ դժվար։

Ժամանելուց հետո ես պետք է հարմարվեի նոր միջավայրի, այլ մշակույթի, հաղորդակցության նոր ձևերի և բազմաթիվ առօրյա իրավիճակների, որոնք ինձ համար անծանոթ էին։ Հիմա, հետ նայելով, հասկանում եմ, որ հենց այդ դժվարություններն էլ դարձան իմ փորձառության ամենաարժեքավոր մասերից մեկը։

🗣️ Իմ ամենամեծ մարտահրավերներից մեկը լեզվի խոչընդոտն էր։

Երբ ժամանեցի Ֆրանսիա, գիտեի միայն մի քանի ֆրանսերեն բառ և հիմնական արտահայտություններ։ Առաջին ամսվա ընթացքում հաղորդակցվելը հատկապես դժվար էր։ Նոր բառապաշարը, տարբեր շեշտադրումները և արտասանությունը երբեմն խանգարում էին ինձ հասկանալ խոսակցությունները։

Քանի որ հաղորդակցությունն ինձ համար շատ կարևոր է, լինում էին պահեր, երբ հիասթափվում էի և նույնիսկ մի փոքր կտրված զգում ինձ շրջապատող մարդկանցից։

Բայց փոխարենը, որ թույլ տայի այս դժվարությանը կանգնեցնել ինձ, սկսեցի գտնել սովորելու իմ սեփական տարբերակները։ Կենտրոնանում էի այն բառերի և արտահայտությունների վրա, որոնք օգտակար էին առօրյայում, ուշադիր լսում էի տեղացիներին և փորձում կրկնել նրանց արտասանությունը, կարդում էի ֆրանսերեն ցուցանակներ, գրքեր և սոցիալական մեդիայի բովանդակություն։ Նույնիսկ հեռախոսիս լեզուն փոխեցի ֆրանսերենի։ 😄

Քայլ առ քայլ այս փոքր, ամենօրյա քայլերը սկսեցին արդյունք տալ։

Ֆրանսերեն սովորելն ինձ նաև ավելի կարևոր մի բան սովորեցրեց՝ առաջընթացը միշտ չէ, որ արագ է լինում։

Լինում էին պահեր, երբ ամեն ինչ չափազանց շատ էր թվում, բայց յուրաքանչյուր նոր բառ, ճիշտ արտասանված նախադասություն և հաջողված խոսակցություն ինձ համար փոքր հաղթանակ էր։ Ես հասկացա, որ լեզու սովորելը միայն բառեր անգիր անելը չէ։ Դրա համար անհրաժեշտ են համբերություն, հետևողականություն, հետաքրքրասիրություն և նաև սխալվելու փաստն ընդունելու կարողություն։

🌍 Իմ այս ճանապարհի մեկ այլ կարևոր մասը նոր մշակույթին և համայնքին հարմարվելն էր։

Մի համայնքից մյուսը տեղափոխվելն ինձ ստիպեց դուրս գալ իմ հարմարավետության գոտուց։ Ես պետք է սովորեի տարբեր իրավիճակներին այլ կերպ մոտենալ և հասկանալ այնպիսի տեսակետներ, որոնք միշտ չէ, որ ինձ ծանոթ էին։

Ժամանակի ընթացքում ես նկատեցի փոփոխություն նաև իմ մեջ․ սկսեցի ավելի քիչ կենտրոնանալ վիճելու կամ սեփական տեսակետն ապացուցելու վրա և ավելի շատ՝ հասկանալու, հաղորդակցվելու և լուծումներ գտնելու։

Այս փորձառությունն ինձ օգնեց նաև բացահայտել իմ մեջ այնպիսի հատկանիշներ, որոնք նախկինում այդքան չէի նկատել։ Ես դարձա ավելի ինքնուրույն, համբերատար, ճկուն և դիմացկուն։ Հասկացա, որ ռիսկի դիմելը երբեմն անհարմար է, բայց կարող է նաև ճանապարհ բացել աճի և նոր հնարավորությունների համար։

🤝 Եվ, իհարկե, ինձ շրջապատող մարդիկ այս ճանապարհին հսկայական դեր ունեցան։

Մարդիկ, ովքեր աջակցում էին ինձ, օգնում էին հաղորդակցվել, ուղղում էին իմ սխալները և այնպես էին անում, որ ինձ ընդունված զգամ, շատ ավելի հեշտ դարձրին հարմարվելու գործընթացը։ Դա ինձ հիշեցրեց, որ անձնական աճը երբեք ամբողջությամբ միայնակ չի տեղի ունենում․ մեր ստեղծած հարաբերություններն ու այն համայնքները, որոնց մի մասն ենք դառնում, նույնպես ձևավորում են մեզ։

Ֆրանսիայում իմ փորձառությունը շատ ավելին դարձավ, քան պարզապես մեկ այլ երկրում ապրելը։ Այն վերածվեց ինքնաճանաչման, մշակութային փոխանակման, լեզու սովորելու և անձնական աճի ճանապարհի։

Ես այստեղ եկա անորոշությամբ և բավական մեծ լեզվական խոչընդոտով։ Բայց քայլ առ քայլ սովորեցի կողմնորոշվել անծանոթ իրավիճակներում և ավելի վստահ դառնալ ինքս իմ հանդեպ։

Ամենակարևորը՝ ես սովորեցի ավելի բաց լինել մարտահրավերների նկատմամբ։ Հարմարավետության գոտուց դուրս գալը միշտ չէ, որ հեշտ է, բայց շատ հաճախ հենց այնտեղ է տեղի ունենում ամենակարևոր ու իմաստալից սովորելը։ 🌱

Այսօր ես ավելի վստահ եմ, որ կարող եմ հարմարվել, շփվել տարբեր մարդկանց հետ, հաղթահարել նոր իրավիճակներ և շարունակել սովորել՝ անկախ նրանից, թե կյանքն ինձ ուր կտանի։

Դու ևս կարող ես դառնալ ինձ նմանը մեկը, պարզապես հետևի՛ր «Միավորող կամուրջ»-ին, կամ գրիր esc@ubngo.am հասցեով և գտիր քեզ համապատասխան ծրագիրը նրանց հետ։

— Մարիաննա Ասրումյան
ԵՀԿ կամավոր՝ Ֆրանսիայում, MDE40 WIPSEE association 🇦🇲🇫🇷